Ik ben Marja Bussink, 56 jaar jong. Ik run de kringloop het Gulle Goed op De Riet.

Op mijn negentiende ben ik voor de liefde van Delden naar Almelo gekomen. In de loop der jaren ben ik binnen Almelo regelmatig verhuisd. Daardoor heb ik de vele, uiteenlopende kanten van Almelo leren kennen en waarderen. Nu woon ik met mijn partner en de jongste twee van onze drie jongens in een mooie oude straat in de buurt van de Rohofstraat.

In de kringloop komen allerlei mensen over de vloer, van allerlei achtergronden, van diverse nationaliteiten en geloven. Ik maak met iedereen een praatje en als ik merk dat mensen ergens hulp bij nodig hebben, probeer ik hen te ondersteunen. De sociale kaart van Almelo ken ik behoorlijk goed. Ik weet veel van regelgeving en hoe instanties te werk gaan, maar ook hoe ze langs elkaar heenwerken en vergeten om de mens te zien om wie het draait. Om wie het zou móéten draaien. Ik zie ook dat mensen niet weten waar ze terechtkunnen, of dat ze van het kastje naar de muur worden gestuurd met hun hulpvraag. Ik kan me daar echt druk over maken. Niet het helpen staat centraal, maar de kadertjes waarbinnen de loketten en instanties moeten werken.

Ik zie zo veel dingen die anders zouden kunnen. Dat hoeft ook helemaal niet ingewikkeld te zijn, volgens mij. Maar je moet dan wel de praktijk goed kennen, je moet snappen waar de mensen die hulp nodig hebben tegenaan lopen.

Neem de doorstroming op de woningmarkt. Vaak wordt gezegd dat ouderen niet naar een kleinere woning willen verhuizen. Mijn ervaring is anders. Ik ken veel oudere mensen die in een sociale huurwoning wonen die best graag naar een aanleunwoning zouden willen. Maar ze schrikken terug voor alles wat daarbij komt kijken. Niet alleen de kosten van het verhuizen en het inrichten, maar ook de eisen rondom het opleveren van de oude woning. De vloeren kaal, de muren gestript, de boorgaten gedicht: als je op leeftijd bent en je hebt niemand om een beroep op te doen, dan zakt de moed je in de schoenen.

Wat doen ouderen die niet kunnen verhuizen, maar in hun oude huis de trap niet meer opkomen? Ze slapen beneden, op de bank in de woonkamer, want beneden is de wc, en in woningen in de oude wijken vaak ook nog de douche. Het is zonde dat ouderen zo moeten leven. En voor die doorstroming op de woningmarkt is het dus ook niet goed.

Maar denk ik: dit kun je oplossen! Help ze zo dat deze mensen wél kunnen verhuizen. Dat kost misschien een paar duizend euro, maar dat is eenmalig en het levert heel veel op, op verschillende manieren.

Dit moeten we toch kunnen met elkaar?