Almelo Centraal gaat écht voor de inhoud. Daar voel ik me enorm bij thuis. Wij zijn niet van de politieke spelletjes. Het gaat ons niet om onze eigen macht, maar om het vertegenwoordigen van onze kiezers. Tegelijk hebben we ook het lef om ons uit te spreken en vasthoudend te zijn wanneer dat moet. Dat is ook wat ik heb geprobeerd, heb gedaan, in de zestien jaar die ik inmiddels in de gemeenteraad van Almelo zit.

Het verbeteren van de bestuurscultuur is altijd een van mijn speerpunten geweest. Dat is het nog steeds. Keer op keer probeer ik het aan te kaarten. Ik benoem het als ik zie dat het college z’n eigen agenda wil doordrukken. Als er besluiten worden genomen waarvan de onderbouwing niet deugt. Wanneer er wordt voorbijgegaan aan goede tegenargumenten, zeker als die komen van inwoners of andere belanghebbenden die door gemeentelijke beslissingen worden geraakt.

Misschien worden sommige raadsleden en bestuurders wel moe van mij, maar ik blíj́f de dingen benoemen. Omdat het nodig is. Hoe vaak hoor ik niet achteraf van andere raadsleden, ook van partijen van de coalitie: ‘Eigenlijk was ik het met je eens, maar dat kon ik natuurlijk niet zeggen.’ Dan denk ik: kom op nou, zeg het wél, ga die discussie aan en sta waar je voor staat. Dat is toch je plicht als volksvertegenwoordiger?

Wat ik mooi vind aan Almelo is de betrokkenheid die mensen hebben met elkaar, met hun buurt, met de stad, met verenigingen. Dat is een grote kracht die we, denk ik, nog veel verder kunnen vergroten. Ook door de mensen mee te nemen die nu nog te weinig worden gezien en betrokken.

In mijn vrije tijd wandel ik graag. Ik vind het heerlijk om zo vanaf mijn huis naar de Loolee te kunnen lopen, en dan verder het buitengebied in. Maar het meest hou ik van m’n rondje Tusveld, vroeg op de zondag, met mijn hond Toby.