Ik ben Inge Polman-Hoogma, 60 jaar, getrouwd met Jan en moeder van twee zoons van 30 en 26 jaar. Sinds 1990 ben ik hier thuis en “bin ich ein Almeloër”. Ik vind het leuk dat ik dat kan zeggen. Voordat ik hier kwam wonen had ik een heel ander beeld over Almelo. Een verkeerd beeld, ontdekte ik. Ik ben enorm van de stad gaan houden!

Sinds vijf jaar werk ik in de zorg. Ik ben echt een andere weg ingeslagen na dertig jaar Belastingdienst en het meemaken van verschillende reorganisaties en ook ziekte. Door vrijwilligerswerk bij het Maatjesproject van Humanitas en Inloopershuis Alma ontdekte ik dat mijn kracht bij de zorg ligt. Ik ben zorgzaam, eerlijk en leg makkelijk contact. Aandacht en betrokkenheid maken het verschil, daar ben ik van overtuigd.

Van dichtbij zie ik steeds opnieuw hoeveel eenzaamheid er is. Het is zó belangrijk dat we als samenleving, als mensen naar elkaar omkijken. En niet alleen práten over samen doen, maar het ook echt doen. Eenzaamheid is niet iets van kerst, het speelt het hele jaar door!

Ik ben een doener, en ik ben een positief ingesteld mens. Ik wil me niet ergeren aan mooie sociale ideeën die alleen op papier staan. Dan denk ik: laten we het doen! Met elkaar. In Almelo kunnen wij dat. Dat geloof ik echt. Almeloërs hebben veel voor elkaar over als je ze bij elkaar brengt. Dat heb ik in allerlei vrijwilligerswerk al zo vaak gezien. De stadsmusical Van Katoen en nu, bijvoorbeeld: die bracht verbinding tussen alle tussen jong en oud, tussen mensen van verschillende achtergronden, uit verschillende wijken.

Zelf geniet ik van van alles wat Almelo te bieden heeft. Muziek speelt daar vaak een rol bij. HOBNob, De Stam, Little Church zijn een paar favoriete plekken. Gewoon dichtbij, in m’n eigen stad! Daar word ik blij van.

Ik wil mij inzetten voor een Almelo waar we naar elkaar omkijken. Waar zorg en aandacht geen bijzaak zijn, maar de basis. Want een sterke stad bouw je samen – voor elkaar en met elkaar.